Kütüb-i Sitte’nin ikinci büyük eseri olan Sahih-i Müslim, hadis ilminin en güvenilir kaynaklarından biridir. İslâm âlimleri, Sahih-i Buharî ile birlikte bu iki eseri “Sahîhayn” (İki Sahih) adıyla anmış ve Kur’ân-ı Kerîm’den sonra en güvenilir kitaplar arasında değerlendirmişlerdir. Bu kıymetli eserin müellifi ise büyük muhaddis İmam Müslim b. Haccâc en-Nîsâbûrî’dir.

İmam Müslim, hicrî 204 (819) yılında Horasan’ın önemli ilim merkezlerinden Nîşâbur’da doğdu. Daha küçük yaşlarda hadis ilmine yöneldi. Gençlik yıllarında ilim yolculuklarına çıkarak Hicaz, Irak, Şam ve Mısır gibi dönemin ilim merkezlerini dolaştı. Bu seyahatler sırasında devrinin seçkin muhaddislerinden hadis dinledi ve rivayet topladı.

İmam Müslim’in ilim hayatındaki en önemli isimlerden biri İmam Buharî’dir. Ondan hadis rivayet etmiş, ilminden büyük ölçüde istifade etmiş ve ona derin bir saygı duymuştur. Hatta hadis tenkidindeki titizliğini geliştirirken İmam Buharî’nin metodundan önemli ölçüde faydalandığı kabul edilir. Bununla birlikte, kendi eserini hazırlarken kendine has bir tertip ve tasnif usulü geliştirmiştir.

Sahih-i Müslim, yaklaşık on iki bin rivayeti (tekrarlarla birlikte), tekrarsız olarak ise dört bin civarında hadisi ihtiva eder. Eserin en belirgin özelliği, aynı konuda gelen hadisleri bir araya toplayarak okuyucuya kolaylık sağlamasıdır. Böylece bir meseleyle ilgili farklı rivayetler birlikte görülebilmekte, hadisler arasında karşılaştırma yapmak daha kolay hâle gelmektedir.

İmam Müslim de hocası İmam Buharî gibi hadis kabulünde son derece titiz davranmıştır. Ravilerin güvenilirliğini araştırmış, rivayet zincirlerini dikkatle incelemiş ve yalnızca sahih........

© Yeni Asya