Kırk güne yakındır ki, ülke ve dünya siyasetinin dışında kalmaya çalıştık. Mübarek Ramazan ayı hürmetine, normal yazı formatını değiştirme cihetine gittik. Köşemizi, Asr-ı Saadet başta olmak üzere, İslâm tarihinin parlak yıldızlarına ayırdık. Onların ibret alınacak hayat hikâyelerinden ve kalıcı ders mahiyetindeki hizmetlerinden, davranışlarından, izahlarından, nasihatlerinden söz ettik.

Bilvesile ifade edelim ki, bu yazılardan dolayı çokça tebrik ve dua aldık. Tenkit ve itiraz ise, yok denecek kadar az oldu. Hâzâ minfadli Rabbî.

Bugünden itibaren tekrar eski yazı formatına dönerek “günün tarihi”nden başlıyoruz. Tabiî, ara ara aktüel konulara değinmeye, ülke ve dünya siyasetine dair gelişmelere de temas etmeye çalışırız. Zira, günlük bir gazetede aktüalite, siyaset, diplomasi, v.s. olmadan olmaz.

Bugünkü “günün tarihi”nde iki konumuz var: Birincisi, Edirne’nin Bulgarlar tarafından işgal edilmesi. İkincisi, Gazze’de yaşanan Osmanlı ile İngiliz kuvvetlerinin mücadelesi. Şimdi, sırasıyla bu konuları işlemeye çalışalım.

Osmanlı’nın İstanbul’dan (1453’ten) önceki başkenti Edirne idi. Nitekim, Konstantiniye’yi fethedecek olan Fatih Sultan Mehmet de burada doğdu. İşte, bu tarihî serhat şehri Edirne, ne acıdır ki 26 Mart 1913’te Bulgar kuvvetlerinin işgaline uğradı. İşgal tam 155 gün müddetle devam etti. Bulgar işgalciler, bu zaman zarfında sayılamayacak kadar çok Müslümanı katletti. Kuyuları insan cesetleriyle doldurdular. Ayrıca, başta Selimiye olmak üzere birçok mâbede zarar verdiler, kısmen de tahrip ettiler. Dahilî siyaset, o dönemde Osmanlı ordusunu zehirlemişti. Siyasetin zehriyle, askerî cenah belli başlı iki gruba ayrılmıştı: İttihat- Terakki Cemiyetine yakın olanlar ile Sultan Abdülhamid taraftarları (Halaskârân Zâbitân) arasında ciddi bir çekişme vardı. Bu sebeple, düşman saldırısına karşı bile birbirlerine yardım edemeyecek duruma gelmişlerdi.

İşte, bunu fark eden Bulgar........

© Yeni Asya