İran’da biriken öfke ve çare

İki–üç yılda bir tekrar eden gösteriler, önceki süreçlerde güvenlikçi tedbirler ve ideolojik gerekçelerle bastırılabilmişti. Ancak gelinen noktada ortaya çıkan tablo, işin özünde bir meşruiyet krizine işaret etmektedir. Özellikle ekonomik şartların ağırlaşması, halkın sabır eşiğini belirgin biçimde aşmıştır.

Genç nüfus arasında kronikleşen işsizlik, esnafın ağır vergi yükleri altında faaliyet gösteremez hâle gelmesi ve geniş halk kesimlerinin sürekli bir geçim baskısıyla karşı karşıya bırakılması, protestoların sosyo-ekonomik temelini oluşturmaktadır. Buna karşılık, ülke ekonomisinin büyük ölçüde rejime yakın dar bir çevrenin kontrolünde olması ve bu kesimlerin ayrıcalıklı bir refah seviyesini sürdürmesi, toplumdaki adalet duygusunu ciddi biçimde zedelemektedir. Dünyanın en zengin petrol ve doğal gaz rezervlerinden birine sahip bir ülkenin bu ölçüde fakirleşmesi, rejimin iddialarındaki tutarlılığı aşındıran en temel tezatlardan biridir.

Ekonomik Tıkanma

İran ekonomisinde yaşanan problemler, yalnızca yaptırımlar ya da dış baskılarla izah........

© Yeni Asya