En başta ifade etmekte fayda var ki yapılacak olan her “iyi”liğe taraftar olmak icap eder ve taraftarız. Dolayısı ile 12 Eylül 1980 askerî darbesinden sonra hazırlanan ve 1982 yılında “serbest görünümlü bir dayatma ile” millete kabul ettirilen “1982 Anayasası”nın değişmesinde mutlaka fayda vardır. Ancak yine her defasında ifade edildiği üzere yeni değişiklikler “daha iyiye doğru” olursa kabul görür ve bir anlam ifade eder. Yani “gelen yeni anayasa, gidecek olan eski anayasayı aratacaksa, daha “kötü” olacaksa, niçin istensin ve kabul görsün?

Peki, böyle bir ihtimal var mı? İlk bakışta “yok” gibi görünse de şimdiki idarecilerin anlayış ve uygulamalarını görünce bu ihtimal akla gelir. Muhtemeldir ki “Daha iyi bir anayasa yapacağız” diye yola çıkanlar; 12 Eylül darbecilerinin anayasasını dahi arattıracak bir anayasayı milletin önüne koyabilirler.

Bu kanaate nereden gelindiğini merak edenlere şunu söylemek mümkün: Anayasa ile ulaşılması umulan “Birinin hatasıyla başkası mesul olmaz” kaidesini uygulamak şimdiki anayasa ve kanunlarla mümkün olamaz mı? Niçin bu en temel insanî kural uygulanmıyor? “Suç ve cezaların şahsîliği ilkesi, ceza hukukunun temel taşı olup, bir suçtan yalnızca o fiili işleyen kişinin sorumlu tutulabileceğini ve cezalandırılabileceğini öngörür”se bunu uygulamak için yeni bir anayasa ihtiyaç var mı? 

Var olan kanunları uygulamayan, mevcut anayasanın “iyi” maddelerini dahi yok farz eden bir siyasî iradenin yeni........

© Yeni Asya