Esasında bütün sıkıntılar doğrudan ya da dolaylı olarak birbiriyle irtibatlıdır. Aile, gençlik ve çocuklarla ilgili meseleler konuşulurken eğitimi konuşmamak olur mu? Zaten ‘sağlam eğitim’ olsa çocuklarımız bu kadar tehlikelerle karşı karşıya kalır mıydı? Aynı şekilde ‘hak, hukuk ve adalet’ noktasına örnek gösterilen bir ülke olmuş olsak, ekonomimiz, siyasetimiz, eğitimimiz velhasıl başka pek çok konuda kriz yaşanır mıydı?

Sosyal medya bağımlılığı en başta çocuklarımız olmak üzere hepimizi esir almış durumda. Geçen gün, devlet dairesinde çalışan bir müdür, “Memurlarımıza iş yaptıramıyoruz. Çoğu vaktini cep telefonunda geçiriyor. Odasına giriyoruz, önünden geçiyor; haberleri bile olmuyor” benzeri serzenişlerini dile getiriyordu. Bu beyan, abartılı gelse de bir hakikate işaret etmiyor mu?

Sosyal medya esareti ve cep telefonu meselesi sadece ülkemizin derdi de değil. Pek çok dünya ülkesi bunu bir problem olarak........

© Yeni Asya