NEBÎLER NEBÎSİ

Adın Ahmed, dahi Mehmed, Muhammed,

Varlığınla, kalktı cehûl, müebbed.

İlk nefeste, ümmetini ünledin,

Ümmetinsiz hiçbir zaman, gülmedin.

Cemâlinle, Yusuflardan güzeldin,

Hasretinle, yıllar yılı, özlendin.

Yeryüzünün beklediği, son Nebî,

Hoşâmedî edildin, hep, edebî.

Tavzîfine, nail oldun; Allah’ın,

Devri bitti, evsâfı put ilâhın.

Kitabın nûr, hitabın nûr, zâtın nûr,

Tevellüdün, âlem içre, bir sürûr.

İns ve cinne geldi, Furkân, seninle,

Cuş-u huruş; bütün cihan, sevginle.

Dünyalara, tebşîr ettin, Cenneti,

Cennet gibi, bir mübeccel nimeti.

Şakk-ı kamer, mucizendi; göründü,

Nücûm dahi, te’yîdine, büründü.

Bir gece de oldun, O’na, mülâkî,

© Yeni Asya