Ve Yumît |
Bir vedayı bile çok gördün!
Ve yümît bahsini okuduk.
Yeni pencereler açıldı bende…
Gülerek dinlerdin bu beni.
Bir sır gibi susardın.
Mustafa’dan yıllar sonra…
Kim var kim yok dünyada…
Seninle yeniden düşündüm:
“Ölüm böyle peşimizde…”
Azalt demiştim işlerini.
Şiire devam derdin bana.
Aman çiçekleri yaz derdin.
Bilirdin hâlini kalbimin.
Bulaşma bulaşık işlere diye.
Dostum, yolun açık olsun.
Ölüm dersini bırakıp önüme:
“Bunu iyi çalış!” dedin.
Hayat bu dünyaya sığmaz
Eğitimi terbiye etmek
Unuttuğumuz bir şey yaşamak
Ekran yüzleri(nin yüzü)
Bu........