Takvimde sıradan görünür ama insanın içinde bir şeyleri kıpırdatır.

Hıdırellez de öyle bir gün.

Çocukken ateş yakılırdı, üstünden atlanırdı…

Gül ağacının altına dilekler bırakılırdı…

O zamanlar sadece bir gelenek gibi gelirdi.

Ama insan büyüdükçe anlıyor; aslında herkes aynı şeyi yapıyor:

Bir şeyleri bırakmak, bir şeylere başlamak istiyor.

Kışın ağırlığı üstünden kalkmış gibi olur.

Bir “yeniden başlasam” hissi…

Ateşten atlamak mesela…

Gerçekten düşündüğünde, kimse sadece eğlencesine yapmıyor........

© Yeni Ankara