Dünya değişiyor, insan ruhunu arıyor

Dünya hiç olmadığı kadar hızlı dönüyor. İnsanlar daha çok kazanıyor, daha çok tüketiyor, daha çok seyahat ediyor. Teknoloji gelişiyor, yapay zekâ hayatımızın her alanına giriyor. Peki, bütün bunların içinde insan gerçekten daha mı huzurlu? Bence çağımızın en büyük sorusu bu. Bugün dünyanın en zengin şehirlerinde yaşayan insanlarla küçük bir Anadolu kasabasında yaşayan insanların ortak bir derdi var: İçlerinde tarif edemedikleri bir boşluk. Kimi buna yalnızlık diyor, kimi tükenmişlik, kimi de ruhsal yorgunluk.

İnsan artık sadece bedenini dinlendirmek istemiyor. Zihnini susturmak, kalbini dinlemek ve kendisiyle yeniden tanışmak istiyor. Belki de bu yüzden dünyanın farklı coğrafyalarında meditasyon, nefes çalışmaları, manevi arınma ve spiritüel deneyimlere yönelik ilgi giderek büyüyor. Hindistan’da insanlar meditasyon merkezlerine gidiyor, Japonya’da sessizlik ve doğayla bütünleşme deneyimleri öne çıkıyor. Avrupa’da insanlar gündelik hayatın yoğunluğundan uzaklaşmak için inziva programlarına katılırken; Anadolu’da ise yüzyıllardır süregelen dua, tefekkür ve tasavvuf geleneği var. Yöntemler farklı, kültürler farklı ama arayış aynı. İnsan kendini arıyor.

OSHO NEDEN DÜNYANIN DİKKATİNİ ÇEKTİ?

Geçmişte Osho’nun etrafında oluşan uluslararası hareketi düşünelim. Dünyanın farklı ülkelerinden binlerce insan neden bir araya geldi? Neden yaşadıkları şehirleri, alışkanlıklarını, hatta bazıları bütün hayatlarını geride bıraktı? Çünkü insanlar kendilerine farklı bir yaşamın mümkün olduğunu söyleyen bir ses duymak istiyordu. Ancak bu hareketin yaşadığı büyük krizler bize başka bir gerçeği de gösterdi. Maneviyatın olduğu yerde güç, kontrol ve sorgulanamaz otorite ortaya çıkarsa insanı özgürleştirmesi beklenen yolculuk, zamanla insanın özgürlüğünü sınırlandırabilir. Benim için gerçek manevi rehberlik, insanları........

© Yeni Ankara