Astroloji dendiğinde çoğu insanın aklına aynı soru gelir:

“Peki bu gerçekten geleceği biliyor mu?”

Aslında mesele tam da burada başlar. Çünkü astroloji, sanıldığı gibi “ne olacak?” sorusuna cevap arayan bir alan değildir. Daha çok “şimdi hangi zamandayız?” diye sorar. Gökyüzü bir takvim gibidir ama günleri değil, hâlleri gösterir.

Eski ustalar astrolojiyi kehanet olarak görmezdi. Onlar için bu bilgi, zamanı okumayı öğrenme meselesiydi. Ne zaman beklenir, ne zaman yürünür, ne zaman susulur… Gökyüzü bunları fısıldar, insan kararını yine kendisi verir.

Kehanet kesin konuşur.
“Böyle olacak” der ve noktayı koyar.

Öngörü ise başka bir yerden bakar.
“Bu dönemde şartlar bunu destekliyor” der. Hepsi bu.

Astroloji işte bu ikinci yerde durur. Gezegenler emir vermez. Yol göstermez demiyorum, ama yön tayin etmez. Daha çok şunu söyler:

“Zemin şu an böyle.”

Hava kapalı diye dışarı çıkmaktan vazgeçmeyiz. Ama mont alırız. Astrolojinin mantığı da budur.

İbn Arabi’nin metinlerinde gökyüzü, insanın dışındaki bir güç gibi anlatılmaz. Aksine, insanla iç içedir. Zaman sadece dışarıda akan bir şey değildir; insanın içinden de geçer.

O yüzden İbn Arabi’ye göre felekler, “başına ne gelecek” bilgisini taşımaz. Daha çok, insanın hangi hâle açık olduğunu gösterir. Cesaret mi........

© Yeni Ankara