Hıdırellez geldi. Takvim yaprakları yeşerdi, ağaçlar çiçek açtı. Dilekler kâğıtlara yazılıp rüzgâra bırakıldı ve her yıl olduğu gibi bu yıl da umutlar, en azından teoride, yeniden filizlendi. Çünkü bizde umut çoğu zaman mevsimlik bir alışkanlık; baharla birlikte gelir, yaz sıcağında buharlaşır, sonbaharda sararır, kışın ise unutulur. Tıpkı insan ömrü gibi.

İş dünyasında da durum farklı değil. Hıdırellez bereketine sığınan çalışanlar, belki bu yıl maaşların enflasyonla yarışmayı bırakacağını umut ediyor. Bu umutlarını çoktan gül ağaçlarının dibine gömdüler. Patronlar ise “verimlilik” kelimesini sulayıp büyütürken, çalışanların hayallerini saksı değiştirir gibi yerinden oynatıyor. Bahar geldi diye motivasyon toplantıları artıyor ama zam........

© Yeni Ankara