Geçenlerde eski bir fotoğrafçının dükkânında, deklanşöre yanlışlıkla basılmış onlarca flu fotoğrafın sergilendiği küçük bir köşe gördüm. Net bir yüz yok, manzara belirsiz; sadece hızla akıp giden bir ışık hüzmesi ve ne olduğu anlaşılmayan bir gölge...

Fotoğrafçıya neden bunları sakladığını sorduğumda, "İnsanlar sadece gülümsedikleri anları biriktirir ama asıl hayat bu karelerin arasındaki o görünmez boşluklarda yaşanır" dedi.

Bu cümle, bir insanın mantık süzgecinden geçemeyecek kadar şiirsel ama bir insanın ruhunu etkileyecek kadar gerçekti.

Bizler, hayatımızı birer "en iyiler" albümüne dönüştürmeye çalışırken aslında en çok kendimizi siliyoruz. Bir akşam yemeğinin lezzetinden çok masanın nasıl göründüğüne, bir yolculuğun heyecanından çok varılacak yerin ihtişamına........

© Yeni Ankara