Buğday; Anadolu ve Trakya topraklarının sadece temel gıdası değil, aynı zamanda ekonomik ve stratejik bağımsızlığımızın "altın" anahtarıdır. Ancak son üç yıla baktığımızda; üretimin 2023 yılında 22 milyon ton, 2024 yılında 20,8 milyon ton ve 2025 yılında 17,9 milyon tona gerilemesi, tehlike çanlarının çaldığını gösteriyor.

Bu gerilemenin ana nedeni ise kuraklıktır.

2026 yılı bol yağmurlu başladı; bereketli olsun inşallah. Türkiye’nin buğday karnesindeki açık, son üç yıldır ithalatla kapatılıyor. Tabloyu incelediğimizde, bazı illerde üretim artarken bazılarında azalıyor. Bu durum bizlere gösteriyor ki; tarımda artık "bölgesel iklim krizleri", genel politikalardan daha belirleyici bir hale gelmiş durumda.

BUĞDAYDA NEREYE GİDİYORUZ?

Türkiye’de buğday üretimi, kuraklık ile "girdi maliyetleri" arasına sıkışmış durumda. Eğer bu eğilim devam ederse, Türkiye stratejik bir ürün olan buğdayda dışa bağımlılığını (ithalatı) artırmak zorunda kalabilir. Ancak 2026 yılı, bu karamsar tabloyu tersine çevirmek için gökyüzünden bir fırsat........

© Yeni Ankara