Artık “bebeklik geçti” dediğimiz ama çocuğun hâlâ oyunla büyüdüğünü unutmamamız gereken bir eşik. Bu yaştan sonra çocuklardan beklentiler artıyor; daha uzun otursun, dinlesin, anlatsın, başladığını bitirsin istiyoruz. Ama çoğu zaman şunu atlıyoruz: Bu beceriler kendiliğinden gelmiyor, adım adım inşa ediliyor.

4 yaş üstünde geliştirmemiz gereken en temel özellik dikkat. Ama dikkat dediğimiz şey tek başına bir kavram değil. Dinleme, bekleme, seçme, sürdürme ve vazgeçmemeyi de içinde barındırıyor. Yani çocuk sadece bakmıyor; baktığını ayırt ediyor, dinliyor, sabrediyor ve başladığı şeyde kalabiliyor mu, asıl mesele bu.

Bu yaşta çocuklar çok meraklı ama bir o kadar da çabuk dağılabiliyor. Hemen vazgeçen, “sıkıldım” diyen çocukların sorunu çoğu zaman isteksizlik değil; yeterince........

© Yeni Ankara