Düşünce Yolculuğu

YAŞAR DEĞİRMENCİ

Normaller anormalleşti, anormaller normalleşti!

Normallerin anormalleştiği, anormallerin normalleştiği dönemi yaşıyoruz. Kendi değerlerimizi kaybedip kendi kavramlarımızla düşünmeyince sabitelerimiz ve değişkenlerimiz de birbirine karıştı. Bu karışım, bu kaos zihin ve ruh işgaline uğradığımızın göstergesi. Değişimin-dönüşümün-gelişimin yaşandığı toplumumuz, kaygan zeminde patinaj yapıyor. Görgü fakirliği ekonomik krizden daha yıkıcı.

Ünlü komedyen bu defa güldürmedi, düşündürdü. Hem de kahkahayla değil, buruk bir tebessümle. “Biz gençliğimizde memleketin serserisiydik. Çıta çok düştü. Biz elit olduk. Ne demek elit? Kırmızıda duran, yeşilde geçen, günaydın diyen insan elit oldu” dedi. Cümle bu!

Eskiden “elit” denince; okuyan, düşünen, tartışan, kültürüyle, görgüsüyle örnek olan insanlar gelirdi akla. Bugün ise trafikte sinir krizi geçirmeyen, kasada bağırmayan, asansörde selam veren herkes elit. Görgü fakirliği yüzünden! Ekonomiyi, enflasyonu, hayat pahalılığını konuşuyoruz. Haklıyız da. Ama bir şeyi ısrarla unutuyoruz: Bu toplumun görgüsü, kültürü, birlikte yaşama ahlakı hızla eriyor. Paran, makamın, araban lüks, evin büyük olabilir.

Ama: Kırmızı ışıkta geçiyorsan, garsona tepeden bakıyorsan, fikri olmayanı susturup bağırıyorsan, kusura bakma. Ne elit olursun ne de “üst sınıf”. Önce adam olman lâzım!

Selam, teşekkür, sabır, şükür, kanaat, sade hayat yok! Taklitçilikten, özentiden kurtulamadık. Hâlimize şartlarımıza göre yaşamak da unutuldu. Hürmetli, bereketli ayda bulunsak da ailede verilemeyen hürmet elbette hürmet aylarına da gösterilemez. Asıl kriz budur!

Bir toplum, görgüsünü kaybettiğinde; hukuk da adalet de vicdan da kaybolur.

Bugün elitlik; Başkasını ezmeden var olabilme, trafikte korna yerine sabır gösterebilme, fikrine........

© Yeni Akit