“Elhamdülillah Müslümanım” diyenler, imanını gözden geçirsinler!

Yaşar Değirmenci

Gitgide kendi değerlerinden/mukaddeslerinden uzak, gücün ve güçlü’nün zorbalıkla sözünü dinlettiği bir dünyada; zulmün, ahlaksızlığın, güvensizliğin yayıldığı bir ‘cinnet toplumu’nun oluşturulduğu karanlıklardan ancak bir Peygamberî solukla, vahyin inşa ettiği insanla aydınlığa çıkabiliriz.

Bugün modern dünya gırtlağına kadar günaha batmış durumda, bu zemin ve bu zamanda kim, ne kadar temiz kalabiliyor bilemiyorum. Kimse içinde bulunduğu ortama, işleyegeldiği olumsuzluklara bakma niyetinde değil. Kendini onarma, olgunlaşma arayışında değil. Öyle ki “umre” onarma, düzelme, düzeltme olduğu halde yaşanmayınca yaşatılmayınca gidiş dönüş arasında bir farklılık, bir farkındalık da olmuyorsa “nefsin emrindeyiz” demektir.

Kerameti kendinden menkul olanların kimseye tahammülü yok. Kendini eleştiriye, uyarıya, nasihate kapatmış. Ne günahını itiraf ne de af dilemek var. Ciddi bir Yahudileşme temayülü altındayız. Her Gazze meselesi gündeme geldiğinde; duyan fakat işitmeyen kulağımız, mekanikleşen duyarlılığını kaybeden bünyemiz sebebiyle hayatı durdurmayan ezan ve Rabbimizin davetine icabet etmeyen millet/ümmet, Gazze’de katliam yapan İsrail’e destek veren şirketlere karşı başlatılan boykottan alamadığımız sonuçla “inandığı gibi yaşamayan, yaşadığı gibi inanan” bir yapının içindeyiz. Kendi dünyamızda günahlarımızla yaşadığımız gibi. Hani şu, sürekli kendilerini temize çıkaran, üstün ırk gören, kurtuluşa ermiş sanan Yahudi zihniyeti var ya topluma sinsice siniyor ve bir salgın gibi yayılıyor.

Soframız, tezgâhımız, dergâhımız, derneğimiz, sanalımız, sanatımız, kültürümüz, okulumuz, kışlamız, kampüsümüz, kamusal alanımız, siyasetimiz kirleniyor kirletiliyor.........

© Yeni Akit