Prof. Dr. Yusuf Özertürk

*FİTNE; Klasik sözlüklerde, iyi ve kötü şeylerle deneme, imtihan, dinî, içtimaî ve siyasi kargaşa, çalkantı anlamlarında kullanılan geniş kapsamlı bir terim olarak geçmektedir. Fitne; Dinî, ahlakî, içtimaî ve ilmî çöküşü, kargaşayı içine alacak şekilde geniş mânâlar ihtiva eder.

*Kur’ân-ı Kerim’de fitne; İptila (sınama), ihtibar (deneme), şirk, küfür, baskı, terör, sapıklık, sapma, saptırma, azap, işkence, şeytanın hile ve tuzağı, bâtıl inanç, nifâk, şer anlamlarında kullanılmıştır(1).

*Fitne: Istılahta (dini literatürde) daha çok dinî ve siyasi sebeplerle ortaya çıkan sosyal kargaşa, anarşi, bozgunculuk, bölücülük, isyan, ihtilal, darbe, fesat çıkarmakgibi anlamlara gelir.

*Fitne, Kur’ân’da katilden (öldürmekten) daha tehlikeli olarak görülmüştür(2). Çünkü; katil, bir veya birkaç kişinin hayatına son verir ve sınırlıdır. Fitne ise, kargaşaya sebep olarak bütün toplumda kaosa sebep olur ve istikrarı bozar. Fitne, kan davası gibi toplumda uzun süre kapanmayacak yaralar açar.

Fitne, meşru olan iktidara karşı yapıldığında ise meşruiyeti lağvedip, hukuksuzluğu meşru kılar. Fitne bir kere uyandırılırsa artık onu durdurmak zordur. Bunun için ‘fitneyi uyandırma’! denilmiştir.

*Hz. Peygamber de, fitnenin tehlikelerinden bahsetmiş ve fitne ve fitneciler hususunda dikkatli olunmasını tavsiye etmiştir. Hz. Resulullah, İslâm ümmetinin birlik ve beraberliğini........

© Yeni Akit