Bu savaşın düşündürdükleri

Amerika- İsrail- İran savaşı, klasik anlamda bir savaş olmanın ötesinde mesajlar içeriyor.  İnsanlığın bitiş ve tükenişini bir filim seyreder gibi izliyoruz. Farkında mıyız, tükenen, biten bizleriz. Yani bütün insanlık.

Hiçbir değer ve kıymetin, hiçbir kanun ve nizamın hiçbir anlam ifade etmediği; disiplin ve teamüllerin yerlerde süründüğü böylesi bir dönemi bir başka insanlık çağı yaşamış mıdır, yaşamamış mıdır, bilmem ama; yaşanılanlar bana çok ürkütücü geliyor.

İnsani değerlerin bütünü bir tek değerde toplanılmak istense herhalde o değer “emanet” olurdu. İşte o değeri kaybettiğimizi haykırmak istiyorum.

Evet, “Biz emaneti göklere, yerküreye ve dağlara teklif ettik, ama onlar bunu yüklenmek istemediler, ondan korktular ve onu insan yüklendi. Kuşkusuz insan çok zalim, çok cahildir.” (Ahzab, 72) ayetinde anlatılan, emaneti kaybettik.

O emanet ki, onunla insan kendi aidiyetini idrak eder kulluğa uyanır. O emanet ki, onunla hayat rastgele bir süreç olmaktan çıkar sorumluluk yüklü bir yürüyüş olur. O emanet ki, dünyayı sahip olunan bir meta olmaktan çıkarır, insanın imtihan alanı haline getirir. Bize verilen her dünyalık imtihan vesilesi bir emanettir. O emanet ki, onunla din emaneti doğru taşımanın adı olur.

Tevhid, emanetin sahibini tanıtmaktır. İbadet emaneti doğru taşımanın ritmi ve bağlılık disiplinidir. Ahlak emanetin iç kalitesidir. Adalet, emanetin toplumsal formudur.........

© Yeni Akit