Ahmet Turan Alkan’ın ardından

LATİF ERDOĞAN

Vefatını geç öğrendim. Hem vefatı hem de gecikmeli öğrenme beni fevkalade üzdü, mahzun etti.

Onunla Sivas’ta tanışmıştık. Evinde ziyaretine gitmiş saatlerce sohbet etmiştik.

İlk defa, ilk tanıştığım insana bu kadar açılmıştım. Güven telkin eden bir duruşu vardı. Yazılarını zaten okurdum. Zihnimde Beşinci Şehir kitabıyla adeta özdeşleşmişti. Sivas’ı bu kitapla ikinci bir defa daha keşfetmiştim. A. Hamdi Tanpınar’ın Dört Şehir kitabı bir bakıma onunla tamamlanmıştı. Tanpınar’a olan sempatim, aynen ona da yansımıştı.

Sivas’ı çok sevdiğini biliyordum.

Ama onun İstanbul’a gelmesini de gönülden istiyordum. İstanbul bizim kültür merkezimizdi. Onun düşünce ve fikirlerinin merkezden muhite yayılması kültür hayatımız adına çok önemli bir kazanç olurdu.

Evindeki sohbette, Zaman Gazetesinde yazmaya başlamasıyla yeni tanıştığı cemaatin yanlışlarını, bu yanlışların cemaati sürüklediği tehlikeleri bir bir anlattım. Harici fikirlere açık hale gelmiş bulunan cemaatin kendisi gibi düşünce istikameti bulunan kişilere çok ihtiyaçlarının olduğunu ve bu sebeple söz konusu yanlışların düzeltilmesinde kendisinden çok istifade edilebileceğini izah ettim. Özellikle art niyetli kişilerin cemaati nasıl kuşatma altına aldıklarını, cemaati anti devlet bir noktaya sürüklediğini bunun da bir gün devletle karşı karşıya gelmek olacağını dillendirdim.

Söz arasında, “Geçenlerde teyzem vefat etti. Teyzem benim annem gibiydi. Hocaefendi beni ta Amerika’dan aradı. Taziyelerini bildirdi, teselli etti, gönlümü fethetti” dedi.

İçim cız........

© Yeni Akit