Bir eylemin anatomisi

ALİ OSMAN AYDIN

Sidney’in bir plajında Hanuka Bayramı nedeniyle eğlenen insanlara ateş açıldı.

Saldırıda 15 sivil hayatını kaybetti, onlarca kişi de yaralandı.

Saldırı esnasında Al Ahmet adında bir Müslüman ansızın ortaya çıkarak saldırganlardan birinin silahını elinden aldı.

Son derece soğukkanlıydı.

Son derece cesurdu.

Ve besbelli ki kalbi merhametle doluydu.

Hatta, kuzeni Jozay Alkanj’a, saldırı sırasında hayatını kaybedebileceğini söyleyerek, “Ölüme gidiyorum, lütfen aileme söyleyin, insanları kurtarmak için harekete geçtim” demişti.

İsrail Başbakanı Benjamin Netanyahu, saldırıdan sonra yaptığı ilk konuşmalarda Ahmed al-Ahmed’i “Yahudi kahraman” olarak nitelendirdi. Sonradan saldırganı etkisiz hâle getiren kişiyi Yahudi zannettiğini belirterek, ifadesini düzeltti ve yarım ağız da olsa Ahmed’in Müslüman olduğunu söyledi.

Ahmed Yahudi zannedildiğinde, kahramanı doğrudan “dini” kimliği üzerinden (Yani Yahudi olmasından dolayı) gündem yapan İsrail basınının önemli bir kısmı sonrasında Ahmet’in Müslüman olmasından hiç bahsetmedi.

“43 yaşında, Sidney’de yaşayan bir manav/seyyar satıcı olduğu belirtiliyor.” Ahmet’i bu düz cümlelerle tasvir ettiler haberlerinde.

Şayet kahraman gerçekten bir Yahudi olsaydı, siyaset başta olmak üzere bütün dünya “silahsız sivilleri teröristlerin elinden kurtaran kahraman Yahudi adamı” konuşuyor olurdu.

O zaman kurtarma bireysel bir eylem olmaktan çıkar ve Yahudi kimliğinin bir parçasına dönüştürülürdü.

(Netanyahu sık sık kendilerinin Batı medeniyetinin savunucusu olduklarını ifade etmiyor muydu?)

Netanyahu ve Herzog bu “kahraman Yahudi”yi iç ve dış siyasette kendi kimlikçi retoriklerinin bir parçası haline getirerek siyasal istismara girişirlerdi.

Kurtarıcı Yahudi imgesiyle önce Yahudilere sonra İsrail’in soykırımcı politikalarına karşı olan........

© Yeni Akit