NİL’İN ÇIĞLIĞI VE MASADAKİ KANLI KALEMLER

Türkiye, son yüzyılın en güçlü emperyal devleti ABD Başkanını, NATO zirvesi vesilesiyle karşılama haberlerine kilitlenmişken, biz öteden beri Afrika’yı kana bulayan asıl aktörlerin başını çeken, 15 ve 16. yüzyıllarda Amerika kıtasında önceleri bir İngiliz Kolonisi olarak sonrasında kendisine isyan eden ABD’yi var eden, dünyada emperyalizmin kitabını yazan, ancak 2. Dünya Savaşından sonra (son 70 yıldır ) giderek güç kaybederek dünyanın her neresinden çekilmek zorunda kalmışsa,  ardında birer kavga sebebi- birer çıbanbaşı bırakan, İngiltere’nin marifetlerini (!) görmezden gelmemek gerekiyor.

19. Yüzyılın son çeyreğinde, Osmanlı İmparatorluğu’ndan hile ve desiselerle kopardığı Mısır ve Sudan söz konusu olduğunda Birleşik Krallık, sıradan bir dış gözlemci değildir. Londra’nın bu dosyadaki ağırlığı üç temel dayanağa oturmaktadır. İlki, eski sömürge gücü olmasının yüklediği tarihsel sorumluluktur. İkincisi, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi’nin daimî üyesi ve Sudan dosyasının “penholder”ı olarak karar taslaklarını hazırlayan, diplomatik süreci yönlendiren başlıca aktörlerden biri olmasıdır. Üçüncüsü ise resmî söyleminde sürekli vurguladığı; ateşkesin sağlanması, sivillerin korunması, insani yardımların kesintisiz ulaştırılması ve Sudan’ın egemenliği ile toprak bütünlüğünün desteklenmesine dayanan politikadır. Ne var ki, bütün bu tarihsel sorumluluk, diplomatik yetki ve resmî taahhütlere rağmen Sudan’da akan kanın durdurulamamış olması, uluslararası toplumun özellikle de Londra’nın ortaya koyduğu çabaların etkinliği konusunda kaçınılmaz soruları........

© Yeni Akit