We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Από την δύσκολη σχέση στο προβληματικό διαζύγιο: Ηνωμένο...

2 0 0
17.10.2019

Μερικά εισαγωγικά
Την στιγμή που γράφονται οι γραμμές αυτές έχουν απομείνει περίπου τρεις εβδομάδες ως την οριστική αποχώρηση τού Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση, τού λεγόμενου Μπρέξιτ ή επί το ευρωπαϊκότερον Brexit, και ουδείς είναι εις θέσιν να προβλέψει αν αυτό θα συμβεί, αν θα ζητηθεί μια παράταση μετά την 31η Οκτωβρίου ώστε να παραμείνουμε στην αμφιβολία, ασάφεια και αγωνία, αν θα υπάρξει ήπιο (‘soft’) ή σκληρό (‘hard’) Brexit, με συμφωνία ή χωρίς, μεταβατική περίοδος σύντομη ή βραχεία, ή ακόμη-ακόμη και η πλέον ακραία περίπτωση ανατροπή της νυν κυβερνήσεως Johnson και παραμονή στην ΕΕ.


Η κατάσταση που ξεκίνησε με το για πολλούς (και πρωτίστως για τον τότε πρωθυπουργό Κάμερον) αιφνιδιαστικό αποτέλεσμα στις 23 Ιουνίου 2016 οπότε και το 51,89% ψήφισε υπέρ της αποχώρησης από την ΕΕ, και πήγε ένα βήμα παραπέρα με την έγκριση Νόμου (μετά τις τυπικές διαδικασίες στις δύο Βρετανικές Βουλές, διαδικασίες που διήρκεσαν περίπου ενάμισυ μήνα) στις 16 Μαρτίου 2017, απέληξε στην επίσημη κατάθεση αιτήματος αποδέσμευσης με βάση το Αθρο 50 (που ορίζει την διαδικασία αποδέσμευσης) της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση στις 29 Μαρίου 2017, που όριζε ως τελική ημερομηνία αποχώρησης την 29η Μαρτίου 2019. Οι διαπραγματεύσεις ξεκίνησαν τρεις μήνες μετά και λίγο πριν την προθεσμία ζητήθηκε παράταση ως την 31 Οκτωβρίου 2019, η οποία και δόθηκε. Παρά το γεγονός ότι οι εκκρεμότητες είναι αρκετές, το πρόβλημα εστιάζεται κυρίως στις σχέσεις Βρετανίας και Δημοκρατίας της Ιρλανδίας (στην καθομιλουμένη ‘Νότιας Ιρλανδίας’) και ειδικότερα στα σύνορα μεταξύ τους καθότι είναι τα μόνα χερσαία σύνορα του Ηνωμένου Βασιλείου με την ΕΕ, τα οποία όμως ρυθμίζονται και από μία ακόμη συμφωνία που έχει μεγάλη σημασία για τις αρμονικές σχέσεις προτεσταντών και καθολικών στην Β. Ιρλανδία.


Πρόσφατα κατατέθηκαν από πλευράς του Ηνωμένου Βασιλείου ορισμένες προτάσεις οι οποίες (κατά το ΗνΒασ) απαντούν στο πρόβλημα και θεωρούνται οριστικές, ενώ κατά την ΕΕ είναι μια σχετικά καλή αλλά ανεπαρκής βάση για συζήτηση.


Αν τα πράγματα δεν ήσαν τόσο σοβαρά θα μπορούσε οιοσδήποτε να παραπέμψει στο γνωστό λαϊκό άσμα ‘άμα θες να φύγεις φύγε, άμα θες να μείνεις μείνε, να γκρινιάζεις μόνο πάψε’.


Σύντομη ιστορική αναδρομή:
Το Ηνωμένο Βασίλειο δεν υπήρξε ιδρυτικό κράτος-μέλος τής τότε Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (1957), οι πρώτες προσπάθειες ένταξης (1963-67) αντιμετωπίστηκαν από επιφυλακτικά έως εχθρικά κυρίως από την Γαλλία, ενώ και εντός Ηνωμένου Βασιλείου το κλίμα δεν ήταν ενθουσιώδες (για να χρησιμοποίσουμε μια πολύ ήπια έκφραση), με την ένταξη να επιτυγχάνεται το 1973 και να επισφραγίζεται με δημοψήφισμα το 1975 με ευρεία επικράτηση της τάξης του 67%.


Πρέπει εδώ να σημειωθεί πως το Ηνωμένο Βασίλειο παρά το γεγονός ότι είναι τυπικά-νομικά πλήρες μέλος τής (τότε) ΕΟΚ και της νυν Ευρωπαϊκής Ένωσης, πολιτικά και ουσιαστικά ήταν πάντα λίγο ως πολύ ‘απ' έξω’, διατηρώντας μια δική του πορεία και στάση, γεμάτη επιφυλάξεις και αποστάσεις αρνούμενο να συμπλεύσει με τα υπόλοιπα κράτη μέλη. Έτσι το........

© Xronos