Η ελληνική κοινωνία μας έχει σαφώς επιλέξει την αισιοδοξία. Μελέτη δυσάρεστων καταστάσεων και δεδομένων, που ενδεχομένως θα την οδηγούσε σε βάσιμη ελπίδα, την κάνει να δυσφορεί. Προτιμά, ομολογημένα ή ανομολόγητα, να ακουμπά στο «η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει»

Εκ πρώτης ακοής, ίσως για τους περισσότερους, οι δύο έννοιες ταυτίζονται. Δηλώνουν μια στάση απέναντι στα προσωπικά και κοινωνικά ζητήματα. Την κατάσταση δηλαδή που επηρεάζει και πολλές φορές συνθλίβει τη ζωή μας. Μια στάση προσανατολισμένη προς την αίσια έκβαση των προβλημάτων.

Εδώ τελειώνουν τα κοινά σημεία των δύο εννοιών.
Η ελπίδα, σαν συναίσθημα, βοηθά τους ανθρώπους να αντέξουν και να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες, παραμένοντας προσηλωμένοι σε αυτόν........

© Xronos