Περιφερειακός Τύπος: Δεν πεθαίνει το χαρτί. Πεθαίνουν τα μικρά και αδύναμα σχήματα |
Η λύση δεν είναι περισσότερες εφημερίδες. Είναι ισχυρότερες εφημερίδες. Με συνέργειες και συγχωνεύσεις σε επίπεδο περιφέρειας. Μπορούν και πρέπει να δημιουργηθούν μεγάλα δημοσιογραφικά σχήματα που θα καλύπτουν ουσιαστικά την περιφερειακή ζωή, θα στηρίζουν σοβαρή αρθρογραφία και θα μπορούν να στέκονται απέναντι σε κάθε μορφή εξουσίας
Ο έντυπος Τύπος κηδεύεται εδώ και δεκαετίες. Κάθε νέα τεχνολογική εξέλιξη συνοδεύεται από την ίδια προφητεία: «το χαρτί τελείωσε». Αυτό έγινε όταν ήρθε η τηλεόραση, αυτό έγινε όταν ήρθαν το ίντερνετ και τα social media, αυτό επαναλαμβάνεται και τώρα με την Τεχνητή Νοημοσύνη. Κι όμως, το χαρτί επιμένει. Όχι παντού, όχι όπως παλιά, αλλά επιμένει. Γιατί το πρόβλημα δεν είναι το χαρτί. Είναι το πώς το χρησιμοποιούμε.
Η κρίση είναι υπαρκτή και βαθιά. Και πουθενά δεν είναι πιο σκληρή από ό,τι στον Περιφερειακό Τύπο. Ιστορικές εφημερίδες, με δεκαετίες, ακόμη και έναν αιώνα ζωής, κλείνουν, συρρικνώνονται ή μετατρέπονται βιαστικά σε sites επιβίωσης. Όχι επειδή δεν έχουν λόγο ύπαρξης, αλλά επειδή δεν έχουν πια το κρίσιμο μέγεθος που απαιτείται.
Δεν είναι λογικό, ούτε βιώσιμο, σε έναν νομό να κυκλοφορούν πέντε, έξι ή και επτά ακόμη ημερήσιες εφημερίδες που απευθύνονται στο ίδιο μικρό κοινό, μοιράζονται την ίδια ισχνή διαφημιστική πίτα και αναπαράγουν τις ίδιες ειδήσεις. Αυτό δεν είναι πλουραλισμός.........