Ο πόλεμος είναι πάντα ένα κακό. Μια μανία ολέθρου που εμφανίστηκε μαζί με τον άνθρωπο. Η εξαχρείωση μέσω του πολέμου οδηγεί συχνά τον άνθρωπο στο απόλυτο κακό

Τούτες τις μέρες που ο θάνατος περιδιαβαίνει το δύστυχο τόπο και «τα Άρματα του Γεδεών» εμμονικά ζητούν να πάρουν κάθε ψυχή που αναπνέει, τούτες τις μέρες που η Δύση παγερή και ασυγκίνητη παρακολουθεί την εξέλιξη της γενοκτονίας στην περίκλειστη περιοχή, αισθάνθηκα ότι μου αποκαλύπτονται οι πιο σκοτεινές δυνάμεις της ανθρώπινης υπόστασης. Δυνάμεις ικανές να κάνουν ή να παρακολουθούν απαθείς το πιο μεγάλο κακό.

Ένοιωσα λοιπόν την ανάγκη να ξαναδιαβάσω τη «Γυναίκα της Ζάκυθος» του Διονύσιου Σολωμού. Και ως ο «εγκάτοικος» στο ξωκλήσι του Αγίου Λύπιου Διονύσιος Ιερομόναχος, έκαμα την ερώτηση: «Και οι δίκαιοι κατά τη Θεία Γραφή πόσοι είναι»; Ακολούθησα λοιπόν τη διήγηση του Διονύσιου που προσπαθούσε να αντιστοιχήσει τους δίκαιους στα δάκτυλα του ενός του χεριού, ώσπου απογοητευμένος είπε: «Εμνέσκανε (απομένανε) το λοιπόν από κάτου από τα μάτια μου τα τρία δάχτυλα μοναχά, και τα εχτυπούσα ανήσυχα........

© Xronos