We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Politici verdwalen in het  zelfgemaakte doolhof van de zesde staatshervorming

3 14 0
22.06.2019

We hebben nog wel even geen federale regering. En die moeilijke puzzel maakt ook de vorming van de regionale regeringen moeilijker. Er moeten keuzes gemaakt worden met veel onzekere gevolgen en dus worden die keuzes uitgesteld. De boosdoener is de samenvallende verkiezingen, een maatregel die bedoelt was om het Belgische systeem te stabiliseren.

Elio Di Rupo was na de lange regeringsvorming van 2010 een van de voorstanders van die samenvallende verkiezingen. CD&V was tegen en zoals dat in België de gewoonte is, vond men een akkoord dat het onverzoenbare verzoende zonder het te verzoenen. Iedereen kon zijn gelijk verdedigen vanuit het akkoord. Hendrik Vuye noemt dat een geval van doublethink in zijn boek over "De Zesde Staatshervorming" (2013, p. 224). Het komt erop neer dat er geen samenvallende verkiezingen zijn, maar de verkiezingen vallen wel samen.

De samenvallende verkiezingen was een maatregel die bedoelt was om het Belgische systeem te stabiliseren

De argumenten voor samenvallende verkiezingen zijn bekend, ze worden zo vaak herhaald dat vele burgers van dit land die ook geloven. Zo zouden er anders te veel verkiezingen zijn, dan komt er verkiezingsmoeheid en zijn politici blijvend in verkiezingsmodus. Dat laatste zou dan een minder beleid veroorzaken.

Maar er was een nog groter doel, Belgische stabiliteit. Jan Velaers (De Zesde Staatshervorming: instellingen, bevoegdheden en middelen, 2014, p262) citeert Philippe Moureaux (PS) tijdens het debat in de Senaat in 2013. Het doel van de samenvallende verkiezingen was "om de zaken te stabiliseren na een heel lange politieke crisis". Het deed toenmalig senator Bart Laeremans (Vlaams Belang) besluiten dat "het doel van de hervorming het stabiliseren van........

© VRT NWS