Güneş, yalnızca doğrudan temas ettiği yerleri değil; yansımasıyla gölgede kalan alanları da aydınlatır. Dağların ardına gizlenen vadiler, yüksek duvarların dibinde unutulan karanlıklar bile onun ışığından nasibini alır. Çünkü güneş ayrım yapmaz; ışığını adaletle yayar. Ne yükseğe ayrıcalık tanır ne de aşağıyı ihmal eder. İşte yönetim de böyle olmalıdır: Yalnızca merkeze değil, kenarda kalana; yalnızca güçlüye değil, sesi kısılana da ulaşmalıdır.
Bir ülkenin gerçek aydınlanması, sokakların parlaklığıyla değil; vicdanların huzuruyla ölçülür. Işıl ışıl caddeler karanlık kalpleri aydınlatmıyorsa, o ülkede hâlâ gece hüküm sürüyor demektir. Yönetim, güneş misali ışığını yalnızca kendi çevresinde toplarsa ülke, öğle vaktinde bile karanlığa mahkûm olur. Çünkü adalet paylaşılmadıkça eksilir, saklandıkça çürür.
Resûlullah bu hakikati asırlar öncesinden insanlığa........

© Van Havadis