Alışmanın Kıyısında |
Bir şey ne zaman “normal” olur?
Sık tekrarlandığında mı, yoksa kimse itiraz etmediğinde mi?
İlk karşılaşmada içimize dokunan, içimizi sızlatan şeyler vardı bir zamanlar.
Suskun bırakılan doğrular…
Üstü örtülen yaralar…
Gözden kaçan yaşamlar, sessiz kalan çığlıklar…
Bir kadının hayatının yarım bırakılması,bir insanın bu kadar kolay can alabilir hâle gelmesi,bir başkasının açlık sınırında yaşamaya mahkûm edilmesi…
Bir haber satırında karşımıza çıkan intiharlar…
Cümlelere sığdırılamayacak kadar fazlası…
Bir zamanlar yüreğimizi sarsan şeylerdi bunlar.
Haftalarca gündemde kalır, üzerine saatlerce düşünürdük.
Şimdi ise yirmi saniyelik ekran süresine sığdırılıyor.
Zaman mı dönüştürdü bizi, yoksa biz mi zamana teslim olduk?
Büyüdükçe mi sıradanlaştı her şey, yoksa içimizde bir yer mi yavaş yavaş sustu?
Tekrarlanan her yanlış, görmezden gelinen........