We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Θέσεις για την Αντίσταση: Πλήθος και όχλος

4 0 0
18.06.2020

Τις τελευταίες είκοσι μέρες έχουμε μεγάλες διαδηλώσεις σε όλη την Αμερική, μετά στην Αγγλία, τη Γαλλία, το Βέλγιο. Οι περισσότερες είναι ειρηνικές. Ο Τραμπ αποκαλεί τους διαμαρτυρόμενους «τρομοκράτες», «τραμπούκους», «εγκληματίες», τον 70χρονο Γκουγκίνο που τραυμάτισε η αστυνομία στο Μπάφαλο «προβοκάτορα των Αντιφά». Ο δικηγόρος του γράφει ότι το πλήθος ήταν «ψεύτο-διαδηλωτές, τρομοκράτες που χρησιμοποιούν αργόσχολους φοιτητές, γεμάτους μίσος, για να κάψουν και να καταστρέψουν».

Υιοθετώντας το σύνθημα του Νίξον στις εκλογές του 1968, ο Τραμπ παρουσιάζεται ως ο Πρόεδρος του «νόμου και της τάξης». Απειλεί τους διαδηλωτές με τρομερή βία, με μανιασμένα σκυλιά, με επίθεση από τις ειδικές μονάδες του στρατού. Η αστυνομία, ο στρατός, η δύναμη και πυγμή του κράτους μπαίνουν στην πρώτη γραμμή εναντίον της νεολαίας που διαμαρτύρεται. Στη Βρετανία, 140.000 διαδηλωτές βγήκαν στους δρόμους για αλληλεγγύη προς του Αμερικάνους. Το Black Lives Matter είναι εξ ίσου ζωτικό στο Λονδίνο, το Λίβερπουλ και το Μάντσεστερ. Όταν οι διαμαρτυρόμενοι στο Μπρίστολ αποκαθήλωσαν και έριξαν στο ποτάμι το άγαλμα του αρχι-επιχειρηματία της δουλοκτησίας Έντουαρντ Κόλστον, που είχε πρωτοστατήσει στη μεταφορά 84.000 δούλων από την Αφρική στην Αμερική, η Υπουργός Εσωτερικών Πρίτι Πατέλ καταδίκασε τον «όχλο» και τους «χούλιγκανς» και απαίτησε από την αστυνομία να επιβάλλει το «κράτος δικαίου» και να τιμωρήσει τους εξεγερμένους αυστηρά. Τα έχουμε δει κι εμείς.

Θυμόμαστε τις καταγγελίες για την «ανομίας» του όχλου, την κατασυκοφάντηση της εξεγερμένης νεολαίας τον Δεκέμβρη του 2008, τις δολοφονικές επιθέσεις στους Αγανακτισμένους το 2011.

Διαβάστε επίσης:

Θέση 3. Η πολιτική της νεωτερικότητας αποτελεί μια προσπάθεια εξαφάνισης, εξορκισμού ή εξημέρωσης του πλήθους. Ο φόβος του πλήθους είναι ένα από τα ισχυρότερα πολιτικά συναισθήματα. Αλλά σαν το απωθημένο, το πλήθος πάντα επιστρέφει.

Πλήθος και όχλος

H έννοια του πλήθους (multitudo) προέρχεται από́ τον Σπινόζα και αναφέρεται σε μια πολλαπλότητα που παρουσιάζεται δημόσια, δρα συλλογικά́, αλλά δεν μετατρέπεται μια ενιαία οντότητα. Έτσι μια βασική́ αντίθεση εμφανίζεται στην ιστορία της πολιτικής φιλοσοφίας μεταξύ́ του Ενός (που παρουσιάζεται ως Θεός, Βασιλιάς, Έθνος, Κυρίαρχος Λάος, Τάξη κ.λπ) και του πολλαπλού́, του πλήθους που υπάρχει και δρα χωρίς οι πολλοί́ να γίνονται ένας - παραμένουν μοναδικοί και πολλαπλοί. Το πλήθος είναι μια δημόσια πολλαπλότητα μοναδικοτήτων, ένα ζῶον πολιτικόν με πάμπολλα μέλη.

Από την αρχή, η φιλελεύθερη φιλοσοφία αντιμετωπίζει το πλήθος εχθρικά και το αντιπαραθέτει στον λαό́. Για τον Χομπς «ο λαός είναι κάτι που συνιστά́ ένα, που έχει μοναδική́ βούληση και στο οποίο μπορεί να αποδοθεί μια μοναδική́ βούληση». Το πλήθος, από́ την άλλη, δεν μπορεί να δράσει αυτόνομα, αν δεν αποκτήσει ενιαία βούληση, αν δεν........

© TVXS


Get it on Google Play