We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Αρχαιότητες και μάρμαρα; Τσιμέντο να γίνουν!

6 0 0
10.10.2019

«Η Ελλάς έχει δύο πληγές: τη Δασική Υπηρεσία και την Αρχαιολογική Υπηρεσία», διακήρυττε πριν από 40 περίπου χρόνια ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, συμπυκνώνοντας το αίτημα ιδιωτικών οικονομικών συμφερόντων «να απελευθερωθεί η ελληνική γη, γιατί αποτελεί το μοχλό της ανάπτυξης». Από τότε χρονολογείται η συστηματική και ενορχηστρωμένη προσπάθεια αμφισβήτησης και συρρίκνωσης αρμοδιοτήτων των δημόσιων υπηρεσιών που είναι επιφορτισμένες με την προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος.

Στη σχετική ρητορική και στο όνομα της προώθησης των κάθε λογής επενδυτικών σχεδίων, αλλά και κρατικών αναπτυξιακών πρωτοβουλιών ή έργων υποδομής, τα μνημεία και οι αρχαιότητες παρουσιάζονται, ολοένα και πυκνότερα, ως «εμπόδια» στην πάση θυσία και µε συνοπτικές διαδικασίες «ανάπτυξη», που ευαγγελίζονται οι απανταχού υποστηρικτές της. Συνακόλουθα, η Αρχαιολογική Υπηρεσία εμφανίζεται ως εχθρός των επενδύσεων, στελεχωμένη, μάλιστα με επιστημονικό προσωπικό έμπλεο εμμονών και ιδεοληψιών!

Την τελευταία, μάλιστα, δεκαετία, υπό το πρόσχημα της δημοσιονομικής πίεσης, των απαιτήσεων των δανειστών και των μνημονιακών δεσμεύσεων της χώρας, η επίθεση ενάντια στις αρχαιότητες, τους αρχαιολόγους και την Αρχαιολογική Υπηρεσία οξύνεται. Δεν πρόκειται για τυχαίο ή περιστασιακό φαινόμενο. Εγγράφεται στο ευρύτερο πλαίσιο της ασφυκτικής πίεσης που ασκείται στον δημόσιο τομέα και στα δημόσια αγαθά, καθώς οι κυρίαρχες οικονομικές και πολιτικές δυνάμεις, σε ευρωπαϊκό τουλάχιστον επίπεδο, επιχειρούν να χρησιμοποιήσουν την κρίση χρέους ως το εφαλτήριο για να πετύχουν ένα συνολικότερο σχέδιο: την αντιδραστική αναδιάρθρωση των κοινωνιών της Ευρώπης, την αναδιανομή του εισοδήματος μέσα από την περικοπή μισθών και συντάξεων, τη διεύρυνση της ανισότητας, τη διακυβέρνηση με τρόπους «έκτακτης ανάγκης», τη λεηλασία του δημόσιου πλούτου και τη συρρίκνωση μέχρι εξαφάνισης κάθε έννοιας κοινωνικού κράτους και δημόσιου αγαθού.

Σε αυτό το φόντο είναι που ασκείται, από τις διαδοχικές κυβερνήσεις των τελευταίων ετών, και η πολιτική στον τομέα της διαχείρισης των μνημείων και των αρχαιοτήτων.

Στον πυρήνα της συζήτησης «αρχαία και ανάπτυξη» και των αντιπαραθέσεων που αυτή γεννά βρίσκεται η ίδια η έννοια του μνημείου ως δημόσιου αγαθού. Η πολιτιστική κληρονομιά, αποτελεί αγαθό υπό τριπλή έννοια: ως στοιχείο διαμόρφωσης της ιστορικής μνήμης και των συλλογικών ταυτοτήτων, ως συνιστώσα της ποιότητας ζωής του κάθε........

© TVXS