We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

«Εθνική συνείδηση» και σχολείο. Ένα σύντομο σχόλιο για την κα Κεραμέως

5 0 0
11.09.2019

«Ποιος έχτισε τη Θήβα την εφτάπυλη;
Στα βιβλία δε βρίσκεις παρά των βασιλιάδων τα ονόματα.
Oι βασιλιάδες κουβαλήσαν τ’ αγκωνάρια;
H μεγάλη Pώμη είναι γεμάτη αψίδες θριάμβου. Ποιος τις έστησε;
Πάνω σε ποιους θριαμβεύσανε οι Kαίσαρες;
Tο Bυζάντιο το χιλιοτραγουδισμένο μόνο παλάτια είχε για τους κατοίκους του;
O νεαρός Aλέξανδρος υπόταξε τις Iνδίες.
Mοναχός του;
Πόσες και πόσες ιστορίες
Πόσες και πόσες απορίες…»

Μπέρτολτ Μπρεχτ

Θα ξεκινήσουμε κάπως ανορθόδοξα, αλλά πιστεύουμε ότι θα θα καταλήξουμε σε μια συγκεκριμένη αποτίμηση για τον νεοσυντηρητικό εκπαιδευτικό λόγο της νέας υπουργού Παιδείας και την οπτική της ότι η ιστορία πρέπει να καλλιεργεί την εθνική συνείδηση και όχι κάποια κοινωνική οπτική.

Το 1971 ο Μ.F.D Young θα κυκλοφορήσει το συλλογικό τόμο με τον τίτλο «Γνώση και έλεγχος. Νέες κατευθύνσεις στην κοινωνιολογία της εκπαίδευσης (1)», το οποίο θα προδιαγράψει σε σημαντικό βαθμό το πεδίο της λεγόμενης νέας κοινωνιολογίας της εκπαίδευσης. Ο Υoung και οι συνεργάτες του θεωρούσαν, πριν 50 περίπου χρόνια, ότι η σχολική γνώση και το αναλυτικό πρόγραμμα είναι μια “επιλογή” από το σύνολο των δυνατών επιστημονικών γνώσεων, “επιλογή” που είναι πάντα ταξικά και πολιτικά διαμεσολαβημένη. Υπό αυτήν την έννοια, αμφισβητούσαν τον κυρίαρχο θετικισμό της αστικής εκπαίδευσης και την πεποίθηση ότι στο σχολείο αποτυπώνεται η αντικειμενικότητα της μιας και μοναδικής γνώσης. Την ίδια περίπου περίοδο ο Βραζιλιάνος παιδαγωγός Πάολο Φρέιρε επέμενε ότι η παιδαγωγική πρακτική είναι κατά βάση μια πολιτική πράξη, είτε αφορά την αποταμιευτική εκπαιδευτική πρακτική της υποταγής των κυριαρχούμενων κοινωνικών στρωμάτων στην κυρίαρχη ιδεολογία είτε την εκπαιδευτική πρακτική της κριτικής συνειδητοποίησης και της μορφωτικής χειραφέτησης (2). Σε κάθε περίπτωση και στις δύο οπτικές, το σχολείο ήταν και είναι ένα πεδίο πολιτιστικού πολέμου (cultural war) γύρω από το νόημα, το ιστορικό παρελθόν και τις συλλογικές πολιτισμικές πρακτικές κάθε κοινωνίας και ειδικά των κυριαρχούμενων κοινωνικών ομάδων.

Αυτές οι εισαγωγικές παρατηρήσεις έχουν την αξία τους. Η κα Κεραμέως ισχυρίζεται ότι η ιστορική γνώση στο σχολείο πρέπει να υπερασπίζεται την εθνική συνείδηση και να μην εκτρέπεται σε ένα κοινωνιολογικό μοντέλο, το οποίο αναδεικνύει τη ζωή των λαϊκών στρωμάτων και τους........

© TVXS