Τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν τον συντάκτη τους, χωρίς να συμπίπτουν κατ' ανάγκη με την άποψη του Tvxs.gr

Η Θεσσαλονίκη τιμά σήμερα (Κυριακή 15/3) την 83η επέτειο από την αναχώρηση του πρώτου συρμού Εβραίων προς το Άουσβιτς.

Συνολικά 46.000 Θεσσαλονικείς Εβραίοι μεταφέρθηκαν από τις 15 Μαρτίου έως τις 10 Αυγούστου 1943 στα κρεματόρια του Άουσβιτς Μπιρκενάου.

Μόνο 1.950 επέζησαν και επέστρεψαν.

Το «Ποτέ ξανά» κυριάρχησε για μία ακόμη φορά στην πορεία μνήμης από την Πλατεία Ελευθερίας μέχρι τον χώρο του Παλαιού Σιδηροδρομικού Σταθμού.

Στο Άουσβιτς καθημερινά, από νωρίς τα ξημερώματα εκατοντάδες άνθρωποι από κάθε γωνιά του πλανήτη σχηματίζουν ουρές.

Η σιωπή, όμως, μοιάζει εκκωφαντική.

Είναι το μνημείο μιας βιομηχανίας θανάτου, που είχε σχεδιαστεί για να εξαφανίσει Εβραίους, τσιγγάνους, πολιτικούς κρατούμενους, αιχμαλώτους πολέμου.

Όσα ντοκιμαντέρ και φωτογραφίες να έχεις δει, μόνον εάν το επισκεφτείς, καταλαβαίνεις τι σημαίνει το απόλυτο έγκλημα: να αφαιρείται από τον άνθρωπο η ίδια η «ιδιότητα» του ανθρώπου, η φύση, η αξιοπρέπειά του.

Ανάλογα είχα νιώσει στη Γάζα, όταν βρέθηκα εκεί, το 2009, στη διάρκεια των ισραηλινών βομβαρδισμών.

Η απόλυτη φρίκη, η ίδια αίσθηση αποτροπιασμού.

Σε καμία άλλη εμπόλεμη ζώνη δεν είχα δει σωρευμένη τόση απόγνωση.

Σε μια ένοπλη σύγκρουση συχνά οι άμαχοι γίνονται στόχος για να καμφθεί το ηθικό του αντιπάλου.

Γίνονται εγκλήματα πολέμου, αλλά ουδέποτε συνέβη αυτό που διαδραματίζεται στη Γάζα εδώ και δεκαετίες.

Άνθρωποι εγκλωβισμένοι, συρματοπλέγματα, πανύψηλοι τοίχοι, σπίτια ερείπια από τους βομβαρδισμούς, παράνομες συλλήψεις, ελεύθεροι σκοπευτές, ανημπόρια, παντελής απώλεια της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Όταν........

© TVXS