Gökyüzünde bazen öyle anlar olur ki, yukarıda olanla aşağıda yaşanan neredeyse birebir örtüşür. İşte tam olarak böyle bir eşikten geçiyoruz. Ay, yani halkın nabzı, yönü ve dikkati; Rukbat ile yan yana geliyor. Bu sadece teknik bir birleşim değil. Bu, toplumun nereye bakacağını ve neyi büyüteceğini belirleyen herhangi bir zaman. Ay dediğimiz şey; istatistik değildir. Sokaktır. Pazardır. Çocuğunu okula gönderen, akşam ne pişireceğini düşünen anne, sabah işe giden insanın zihnidir. Ve Ay her zaman bir şeyi görünür kılar. Dikkati oraya çeker. O konuyu büyütür.

Rukbat ise bu hikâyeye farklı bir katman ekler. “Okçunun dizi” olarak bilinen bu yıldız, hareketten önceki o kritik duruşu anlatır. Yani karar anını. Nereye nişan alınacağına karar verilen o saniyeyi.

Bu yüzden bu kavuşumda halk sadece izleyen değil. Yön belirleyen konuma geçiyor.

Bir konu öne çıkacak. Hızla. Beklenenden daha hızlı. Ve o konu sadece konuşulmayacak; büyütülecek. Çünkü Rukbat’ ın doğasında büyütmek var. Güç vermek var. Bir şeyi gündemin merkezine taşımak var. Ama burada ince bir gerilim hattı oluşuyor.

Büyüyen şey her zaman gerçek olmak zorunda değil.

Bir olay olduğundan daha büyük algılanabilir. Ya da gerçekten büyük bir mesele artık saklanamaz hale gelebilir. Bu ayrımı yapmak zorlaşır. Çünkü Ay halktır ama aynı zamanda etkilenir. Rukbat ise etkileneni büyütür.

Bu yüzden bu dönem, bilgi ile algının birbirine karıştığı bir zemin yaratır.

Özellikle belirli başlıklar öne çıkar. Denizler, limanlar, suyla ilgili gelişmeler. Gıda, üretim, fiyatlar. Kadınlar ve çocuklarla ilgili meseleler. Sosyal destekler, refah tartışmaları. Ve tüm bunların etrafında dönen yoğun bir kamuoyu ilgisi.

Bir konu bir anda merkez olur. Herkes aynı şeyi konuşur. Aynı görüntüler, aynı başlıklar, aynı tartışmalar. Âmâ mesele bu değil.

Mesele şu; Herkes aynı yere bakarken, gerçekten doğru yere mi bakıyor? Çünkü bu gökyüzü bize şunu söylüyor; Dikkat, artık sadece yönelmiyor. Dikkat, yön veriyor.

Ve bu kez mesele neyin konuşulduğu değil; neyin büyütüldüğü.

© tv100