“Uyan” dersin kendine…

Kendini çimdiklersin. Canını acıtırsın. Ateşe girersin. Önüne çıkanı devirirsin. Cama başını çarparsın. Uyanmak ve nerede bulunduğunu anlamak istersin.

Bir bakarsın ki yine aynı çıkmaz sokaktasındır…

Gittiğin yön hep çıkmazdır. Sağındaki ve solundaki evler hep aynıdır. Asfalt aynı asfalttır. Yanına gelen kişilik tipleri aynıdır. Oynadığın oyun aynıdır. Oyunu kaybediş şeklin aynıdır. Ve her oyuna başladığında, farklı bir alana girdiğini sanırsın. 

Çıkışı görsen bile yönünü değiştiremezsin…

Bir sürü olay yaşamışsındır. Birçok zorluk çekmişsindir. Zorbalıkların öcünü kendinden almışsındır. Kendine zarar verince, iyi gelen........

© Turktime