6 Şubat 2023’ten bu yana üç yıl geçti. Üç koca yıl. İnsanlar hâlâ konteynerlarda yaşıyor. En temel fizyolojik gereksinimlerini bile çok kısıtlı şekilde çok zor şartlarda karşılayabiliyorlar. Bireyler kendi vicdanlarıyla baş başa kaldı.

Bir şeyler yapıldı ancak yetmedi, devamlı olmadı. Yapılamayanlar, gecikenler, eksik kalanlar daha fazla. Yardımın sürekliliği sağlanamadı. Destek, zamanla azaldı. Deprem bölgesi gündemden düştükçe sorunlar da görünmez oldu. Görünmeyen sorunlar çözülmedi. Üzülmek yetmedi. Bir şey yapmak isteyenler, yapabildiklerinin çok sınırlı olduğunu gördü. Yapamamak bir süre sonra yorgunluk ve suçluluk duygusuna dönüştü. Görmek rahatsız etti, görmemek ise duyarsızlaştırdı.

Görüyorsun. Gördükçe rahatsız oluyorsun. Sonra “en iyisi görmemek” diyorsun. Ama bu sefer de duyarsızlaşıyorsun. Görmemek bir çözüm olmuyor, sadece duyuncu susturmanın başka bir yolu oluyor. Bunlar insanın içini daha da acıtıyor. Çünkü insanlar sadece evlerini kaybetmedi. Canlarını........

© Turktime