Toprakla inatlaşma olmaz! |
“Unutma oğlum, biz tarlaya suyu getirmedik. Su, bizim alın terimize saygı duyup geldi...”
Hatırama bugün de devam ediyorum... Köylüler tarlanın kenarında oturup kavun kestiğimizde babam sessizce bana baktı.
“Nusret…” dedi: “Bu tarlanın her taşında, her ağacında senin alın terin var.”
Ben başımı önüme eğip güldüm:
“Babam, tarlada izi olanın… harmanda yüzü olur derler ya… Şimdi daha iyi anladım.”
Sonraki yıllarda elektrik çekildi, dinamo kuruldu. Korum Tarlası artık bizim sadece ekmek teknemiz değil, hikâyemizin en güzel sayfası olmuştu. Ve her mevsim, her hasat, her yeni fidan… Bizim için aynı duayı fısıldıyor gibiydi:
“Toprağına dost olursan, o da sana cömert olur.”
Yıllar birbirini kovaladı… Korum Tarlası’na ilk kazmayı vurduğumuz o günlerden bu yana, güneş defalarca........