“Hocam, ben bugün aynama baktım. Herkesin yüzü var ama çoğunun kalbi yok gibi!..”

Uludağ’ın eteğinde, Bursa’nın eski bir mahallesinde sabahları tandır kokusu yükselir, kapı önlerinde çay fokurdardı. Herkes birbirini tanır, kimin oğlu nerede çalışır, kimin eşi hastadır, herkes bilirdi. Yalnız biri vardı ki ne yaptığını ne düşündüğünü kimse tam anlayamazdı. Adı Hasan’dı ama mahallede herkes ona “Deli Hasan” derdi. Yaz kış aynı ceketi giyerdi. Ceketin cebinde bir tespih, elinde hep bir kırık ayna olurdu. Aynaya bakar, kendi kendine mırıldanırdı: “İçine değil, dışına bak Hasan, dışına…”

Çocuklar arkasından koşar “Deli Hasan geliyor!” diye bağırır, sonra da korkup kaçar, bir köşeden gülüşürlerdi. Bir sabah kasap Hüseyin,........

© Türkiye