We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Bir aile düşünün ki...

4 9 0
17.07.2021

Bir aile düşünün.

Baba muhasebeci olarak çalışıyor. Maaşı düşük. Patron kötü davranıyor. Servis yok.

Anne öğretmen. Müdür ders programını yaparken adil davranmıyor. Haftada iki gün toplantı oluyor ve kadın eve geç kalıyor.

Çocuk öğrenci. Öğretmeni çok sert. Bazen çocuklara bağırıyor. Ayrıca çok fazla ödev veriyor.

Yani üç kişilik bir ailede üç farklı hayat yaşanıyor. Ve hepsinde de doğal olarak problemler var.

Peki şimdi size bir soru; Bu ailede kimin yaşadığı problemler abartılıyor ve sürekli gündemde tutuluyor? Ve kimin problemleri hayatın akışı içinde doğal karşılanıyor ve sabrediliyor.

Cevap veriyorum; Çocuğun problemleri ailenin gündeminde ilk sıraya yerleşiyor. Yetişkinlerin problemleri ise hayatın bir cilvesi olarak görülüyor. Ve sonuçta çocukerkil aile yapısında ilgi ve mesafe ayarıyla ilgili ciddi sıkıntılar yaşanıyor.

Çocuğun okul dersleriyle ilgili takip edildiğini bilmesi güzel bir şey. Ancak bu takip gölgeler birbirine değecek kadar yakın olursa, sıkıntı başlar.

Düşünsenize çocuklar bir WhatsApp grubu kurmuşlar. Ve herkes orada anne babasının işiyle ilgili muhabbet ediyor.

“Babam son günlerde eve acayip sinirli geliyor. Patronun mobbing yaptığını düşünüyorum. İş yerine gidip konuşacağım.”

“Sorma, benimki de eve iş getiriyor sürekli. Sözleşmesine baktım. Böyle bir madde........

© Türkiye


Get it on Google Play