Yahudi, veda etmek için Türk komşusuna gelir...
Türk komşu, Yahudi arkadaşına demiş ki: "Sana bir şey soracağım komşu ama mutlaka doğru cevap ver! Yoksa sormayacağım!"
Arkadaşım şöyle anlatmıştı:
“Bir arkadaşımdan dinlemiştim. Eski İstanbul’un; iç içe bahçeli ahşap evlerinde yaşayan bir Türk ve bir Yahudi aile yakın komşuymuşlar. Çok da samimiymişler. İyi komşuluktan öte birbirlerinin her dertlerine koşar, ihtiyaç zamanı birbirlerine yardım ederlermiş. Hanımlar ve çocuklar birlikte iş yapar, birlikte alışverişe giderlermiş. Çocukları da birlikte oynarken bazen itişip kakışırsalar da ailelerin dostluğuyla çabuk el sıkışır barışırlarmış.
Seneler böyle geçip gitmiş. Kırk yıllık komşu Yahudi aile, başka bir semtte daha iyi bir ev almış.
Döndüm yaban ellerden,
Fayda gelmez ellerden,
Dua almak gerekir,
Öpülecek ellerden!
Türk aileye veda etmek için akşam oturmasına gelmişler. Kadınlar, çocuklar kendi aralarında birbirleri ile sohbete dalıp birçok hatırlar yeniden yâd edilmiş. Türk evin........
