Gülşah’ın acemi davranışına ve aceleciliğine gülüştüler... |
Yanlış bir şey yaptığını, bir anlık dalgınlıkla arkadaşlarını unuttuğunu düşünen Gülşah, hemen sustu. Daha dikkatli olmaya gayret etti artık...
Gülşah, nikâhlısını hemen yanı başında görünce, elinde olmadan; "Doğan Bey! Doğan Bey!" diye haykırdı. Kızlar Gülşah’ın acemi davranışına ve aceleciliğine gülüştüler. Ayıp ettiğini, yanlış bir şey yaptığını, bir anlık dalgınlıkla arkadaşlarını unuttuğunu düşünen Gülşah, hemen sustu. Daha dikkatli olmaya gayret etti artık...
Kervan, Beyaz Konağın bahçe duvarına kadar iyice yaklaşmıştı. Diğer akıncıların yanı başında yakınları, etten bir duvar örmüştü. Gülüşmeler, bir şey verip, almalar hâlâ devam ediyordu. En önde gelen Doğan Bey, grubun önünde tek başına heybetle yürüyordu. Onun için de Doğan’ını çok rahat görüyordu Gülşah.
Durmadan sağa, sola bakarak gülümsüyordu yiğidi. Giyimine, kuşamına, üstündeki silahlara dikkat etti. “Biraz zayıflamış” dedi. Esir olduğu günleri, çektiği işkenceleri aklına geldi. Üzüldü. Kısa zamanda kendini topladı.........