We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Ali, hastalığını çoktan unutmuş, yazmanın sevincini yaşıyordu

7 0 6
23.09.2021

Köyden şehre gelmekle "iyi mi, kötü mü" ettiklerini henüz anlamış değillerdi.

NE GÜZEL EVLAT...

Köyden şehre geleli epey mesafe alsalar da Şükriye ana, hep tedirgindi. Her uykudan uyanır uyanmaz ilk işi; çocuklarının yataklarını kontrol edip ne durumda olduklarını görmek, üzerleri açık olanları örtmek, yüzükoyun yatıyorlarsa düzeltip rahat uyumalarını sağlamak oluyordu...

Yine bugün de gözlerini açar açmaz korku ve endişe dolu bakışlarını küçük odaya çevirdi. Sabahın alacakaranlığı henüz odadan çıkmamıştı. Köşedeki yatağın içinde en büyük oğlunun koyu kestane saçları görünüyordu. Yüzü duvara dönüktü. Nefes almıyormuş gibi geldi. Üşenmeden kalktı, dizleri, elleri titreyerek yavaşça yaklaştı. Al al yanaklarını okşadı, alnının boncuk boncuk terlerini sildi, yanağını yanağına koydu. Rahat sakin uyuyordu oğulcuğu. Ana da derin bir nefes aldı.

Onun hastalığı aklına gelince endişeleniyor, yeniden depreşeceğinden korkuyor, bu yüzden de uykuları kaçıyordu. Kimseciklere bir şey belli etmese de; “Ya ona bir şey olursa”........

© Türkiye


Get it on Google Play