"Sebebini bilemiyorum ama adamı gözüm tutmadı!.."

"Doğan, kafama takıldı! Bugün öğle namazı çıkışında Seyyid Molla İbrahim Efendi diye birinin elini öpmek için cemaat yarışa girmişti."

Taş kalpli kimseleri,

Her gün düşer seviye,

Doğan, âciz bir kuldur,

Tut onu yerden kaldır!

Ya azat et, ya güldür!

Yaşaran gözlerinin önüne sahipsiz, aç, susuz biçare kadınlar, zayıf çocuklar, hasta ihtiyarlar, fukara köylüler, ıssız ovalar, terk edilmiş yaylalar, virane tekkeler, yıkık kervansaraylar, yer yer sel sularının bozduğu toprak yollar… daha neler neler geliverdi bu tıfıl yavrucağızın simasını seyrederken. “Keşke biraz vurdumduymaz, hissiz ve duyarsız olsaydım” demek geldi içinden. Yutkundu. Gözlerinden iki damla yaş kızgın sacın üzerine düşer gibi cız, diyerek yürekceğizini dağladı.

- Doğan, kafama takıldı bu cübbeli.

Sesiyle daldığı âleminden uyandı. Gelen samimi arkadaşı Murat'tı. Kol kola girip yürümeye........

© Türkiye