"Çekil önümden Doğan!.. Yoksa!.." |
"Kara yüzlü, kara ruhlu Erkara! Bir yiğide, onun bunun duvarı üzerinde gezmek yakışır mı?"
Bir anda ne olduğunu anlamayan Doğan Bey, Erkara’yı karşısında görünce şaşırdı. Gayriihtiyarı şimşekler çaktı kafasında. Sabredecek hâli de kalmamıştı zaten. Çevik bir hareketle önüne atladı.
- Kara yüzlü, kara ruhlu Erkara! Bir yiğide, onun bunun duvarı üzerinde gezmek yakışır mı?
- Çekil önümden Doğan!.. Yoksa!..
Erkara, pabucun pahalı olduğunu düşünerek cevap vermedi. Koşar adımlarla oradan uzaklaştı. Doğan Bey arkasından yüksek sesle;
- Erkara! Erkara! Sana sesleniyorum! Bizim törelerimizde bacadan girmek, duvarlardan atlamak, hele hele ardına bakmadan kaçmak yoktur! Yiğidin gizlisi saklısı da olmaz!.. Mert ol mert!..
Diye haykırdı duyabileceği şekilde. Güzel zeytuni gözleri çerçevesinden fırlamış gibiydi. Hırsından burnundan soluyordu. Doğan Bey fena bozulmuştu,........