We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

“Aa! Bu da simitçiymiş!”

5 0 1
29.08.2021

Poşetinin köşesine sıkıştırdığı, Nuri Öğretmenin verdiği küçük, resimli kitapçığı çıkardı.

Muhtemelen bugün pencerelerin dibine sinen çocuklar, duyurmak istediklerini de duyurmuşlardı. “Bu da o Yılmaz denilen çocuğun bir tuzağı olmasın” dedi, kapıya yöneldi. “Anacığım gelirse benden şüphelenmemeli” diye düşünüyordu. “Ah, aptal kafam” diye söylendi Ali. Tabii ya, evi havalandırırken başını uzatıp etrafa bakmıştı da, hem de hiç gerek olmadığı hâlde; ama nedense öyle istemişti. Konuşulanlar onu sıkıyordu. Evet, belki bir hakikat tarafı vardı ama seviyordu işte okumayı, faydalı olmayı kime ne!

Her şeye rağmen lacivert semaya pencere parmaklıkları arkasından bakmak, tarifsiz bir haz ve huzur veriyordu. Komşu çocukların bahsettiği o “kötü niyetlileri iyiye çevirmek mümkün değil miydi?" Neden olmasındı?

O herkesle iyi geçinmeye “RAHMET OLMAYA” karalıydı bir........

© Türkiye


Get it on Google Play