Emevi Camii’nde bir cuma namazı |
13 yıl süren iç savaşın ardından, 2024’ün Aralık ayında rejim değişikliğinin gerçekleştiği Suriye’nin başkenti Şam’daydık geçen hafta sonu…
Aile Bakanı Mahinur Özdemir Göktaş’ın bize emanet edilen çocukları teslim etmesi vesilesiyle...
Uçağımızda 5 kardeş vardı, mutlu ve neşeli…
En büyükleri abla 13/14 yaşlarında… Şam’da doğmuş.
Diğer kardeşler ise ülkemizde dünyaya gelmişler.
Uyum sürecinden sonra babaya teslim edilecekler.
Şam’a vardığımızda neşeli yolculuğumuz hüzne dönüştü… Duygusal anlar, ağlamalar…
Yüreklerimiz parçalandı, bir dramla karşı karşıyaydık.
Çocukların Bakan Hanıma ve bakıcı ailelerine sarılması…
“Bizi bırakmayın anne” diye içli içli feryatları, “Bir daha ne zaman geleceksiniz “diye sormaları...
Yalnızlığın ve çaresizliğin hüküm sürdüğü…
Bulunduğumuz ortamda nefes almakta zorlandık.
Şam üzerinden Suriye izlenimlerimizi aktaracak olursak…
Harap hâle gelmiş Şam’ın protokol yolu, Katarlı bir şirket tarafından asfaltlanıyor.
Şehirde altyapı çalışmaları hızla sürdürülüyor.
En büyük sıkıntı enerjide yaşanıyor.
Yakın zamana kadar elektrik birkaç gün verilebiliyormuş. Şimdi en azından 10/22 saate çıkarılmış.
Ülke genelinde kırsal kesimlerde ise hala elektrik yok.
Dikkatimizi çeken bir manzara da…
Evlerin üzerindeki paneller oldu.
Güneş enerjisinden yararlanma yaygınlaşmış.
İç savaştan en çok kırsal kesimler etkilenmiş. Kimyasal bombaların atıldığı yerlerde büyük hesaplaşmalar yaşanmış. Şam’da iç savaş ve çatışmalar dışında kalmış. Ama eski binalar harabe gibi… Dökük, yıkık.
Şam’a yakın yerlerde 20-25 yıl önce kurulan yerleşim yerlerinde binalar fena değil.
Halk kendi hâlinde bahçeli evlerde yaşıyor.
Bu yüzden de çok katlı binalara karşı...
Müteahhitler de kat karşılığı işlere giremiyormuş.
Yeni binalar da astronomik fiyatlarla satılıyor.
350 bin 450 bin dolar........