Evliyânın büyüklerinden Fudayl bin İyâd hazretleri, 187 (m. 803) yılında Mekke’de vefât etti.

Hârun Reşid, bir gün Fudayl bin İyâd hazretlerine geldi.

"Ey Hârun! İyi bil ki, senin şu güzel yüzün Cehennemde yanar da çirkinleşir" buyurdu.

Hârun ağlamaya başladı!

Büyük velî devâm etti:

"Ey Hârun! Milletine zulmetme ki, bunun azâbından kurtulamazsın. Her bir icraatından Allah soracak. Ne cevap vereceksin?"

"Bugün koca saraya sığmıyorsun. Ölünce, o daracık mezara nasıl sığacaksın? Sultânlığına güvenme ki, orada sultanlığa bakmazlar" buyurdu.

"Yeter ey Fudayl, artık söyleme!" dedi.

“Cehenneme hiç girmemenin yolu nedir efendim?” diye sordular.

“Doğru îmân ve itikat sâhibi olmaktır. Zîrâ itikadı bozuk olan bir kimse, dînimizin bütün emirlerini yapsa da, tövbesiz öldüyse, Cehenneme girmeme ihtimâli yoktur” buyurdu.

Abdüllatif Uyan'ın önceki yazıları...

© Türkiye