Sevgi istenmez,verilir.Önce kendini sevmeli insan.Kendinde olmayanı nasıl başkasına verebilir ki…

İnsan kendini sevince dağı taşı sever…Kurdu kuşu sever…Ormanı sever içindeki bitki çeşitliliğinin yanında içinde yaşayan hayvanlarla birlikte…O yüzden ormanı yakmaz ve ormanı yakanada düşman olur.

Hayvanları ve bitkileri seven bir insan,insanı da sever…Sevgi insana dair bir duygudur diye düşünüyordum,birden evimdeki hayvanların sevgisini hatırladım.Sabah kalkar kalkmaz hangi çiçeğim açmış diye sevdikçe onların da durmadan çiçek açmalarını anımsadım beni mutlu etmek için…

Bir yaşlının elinden tutup karşıya geçirmek te bir sevgi göstergesidir. Ağlayan çocuğun geçerken başını okşamak bir sevgi göstergesidir. Hasta komşuna bir tas çorba yapıp ziyaretine gitmek,al sana işte insan sevgisi.

Yavrularına yiyecek götürmeye çalışan bir hayvana yardım etmek,ya da sele kapılmış bir hayvanı kurtarmak da hayvan sevgisi…

Sevgiyi bilen insan ne sevdiğini,ne çocuklarını terk etmez…Bir başka partiye oy verdi diye kardeşini silmez.İnsanın ülkesi en büyük sevgilisi,ülke sevgisinin üstüne ben sevgi düşünemiyorum…

Sevgililer Günü eski Roma zamanında başlamıştır. Juno Roma tanrı ve tanrıçalarının kraliçesi sayılıyordu. Ayrıca kadınlık ve evlilik tanrıçası olarak da biliniyordu. Her 15 şubatta Lupercalia Bayramı kutlanıyordu.

Katı kurallar yüzünden birliktelik yaşayamayan genç kızlar hoşlan dıkları erkeklerin isimlerini yazıp kavanoza atıyorlardı. Genç erkekler kavanozdan bir isim çekerek, bayram eğlenceleri boyunca o kızla birlikte oluyorlardı. Birbirine aşik olan çiftler bayram sonunda evleniyorlardı.

Roma İmparatoru 2. Claudius savaşacak asker bulamadığı için evlilikleri yasakladı ama papaz Aziz Valentine ve Papaz Aziz Marius gizlice gençleri evlendirdikleri için çok kızan İmparator Aziz Valentine ’i cezalandırıp sopa ile döverek ölüme mahkum etti. M.S 270 yılının 14 şubatında Hristiyan şehitliğine gömüldü.

Başka bir efsaneye göre de Aziz Valentine Hıristiyanlığı seçtiği ve vazgeçmediği için öldürülmüştür.

Papa Gelasius 496 yılının 14 şubatında Aziz Valentin’i onurlandırmak için Aziz Valentine günü olarak belirlemiştir.

Amerika’da 1800 lu yillardan sonra Esther Howland ‘in ilk Sevgililer Günü kartı yollamasıyla toplumsal bir olay olarak pek çok insan tarafından kutlanmaya başlanmıştır.

Olayın ticari yönü çok gelişmiş olup,insanlar birbirleriyle yarışırca sına en pahalı alma  yoluna gitmişlerdir.

Sevgi her dakika“seni seviyorum“demek ya da pahalı almak değildir…

Sevgi hasretini çektiğimiz bir dokunuştur…Bir bakıştır…Hiç konuşma dan bile olsa yanyana durabilmektir…

Ağlayan bir çocuk gördüğünde ona sıcacık sarılıp,başını okşa”sakın ağlama,sen hep gül”demeyi dene…

Sevgi yaşayamadığımız çocukluğumuzu yaşamaya çalışmak değil midir,kaç yaşında olursak olalım…

Ne zaman kurumakta olan bir çiçeğin,ya da bir ağacın dibine su döktün?Dallarını kıran çocuklara yapmayın onun da canı var dedin?

İşte başka bir sevgi göstergesi yangınlar çıktığında,sadece ülkeye olan katkısını değil, içindeki hayvanların,çiçek böceklerin,ağaçların yandığını düşünüp canının yanmasıdır İşte sevgi sana…

Sokakta yürürken peşine takılan bir köpeğin,bir kedinin aç olduğunu ya da sevgiye ihtiyacı olduğunu düşündün,tekme atmak yerine:..İşte sana hayvan sevgisi…

Bir düşün bakalım kaç kişiyle küssün ve kaç kişinin kalbini kırdın,git onlardan af dile ve barış,bu da bir sevgidir.

Uyuyan sevdiğinin,eşinin,çocuklarının üstünü örtmektir sevgi usulcacık, üşümesin ve uyanmasın diye…

Benim anladığım sevgi,çocuk tacizlerine ve çocuk gelinlere,çocuk işçilere sessiz kalmayıp onları koruyacak kanunların çıkması için yönetenleri yönlendirmek ve bu konuda halkı bilinçlendirmektir.

Sevgi,sevgiliyi pahalı lokantalara götürmek değildir,sevdiğin için onun çok sevdiği bir yemeği yapıp,bir sofra etrafında neşe içinde birlikte paylaşabilmektir…

Sevgi bazen denizin mavisinde, bazen dalgaların hırçın sesindedir…Bazen çocukların gözlerindeki umut ışığındadır,geleceklerinden kaygı duymadan. Bazen fırından yeni çıkmış sıcak bir somunun kokusundadır…

Sevgi bazen demli bir çayı,ya da bir kase çorbayı bölüşmektir bir dostla,ya da sevgiliyle…

En önemli şey ise sevgiyi ve dostluğu paylaşmaktır çevremizdeki insanlarla…

Sevgi,sevgiliye dünyanın parasını vererek bir gül almak değil, komşunun ya da askıda faturalardan birini ödemektir…

Bazen sevgi,ekmek alırken bir kaç tane fazla alıp,askıya bırakmaktır…

Sevgi bazen okumak istediği halde kitap parası olmayan bir öğrenci nin kitaplarını alıvermektir.

Bazen sevgi,paran olmasa da elinden gelen bir şeyi yapıp,yoksullara yardım etmektir…

Hiç bir şeyin yoksa yoldan geçerken,hiç tanımadığın insanlara selam vermektir…

Bana en güzel sevgililer günü hediyesi,yürekten gelen sıcacık bakış lar eşliğindeki güzel sözler.İşte sevgi bu.Sevgili de sana bu duyguları hissettiren varlık…

Sevgiyi bir başkasında arama,sevgi senin yüreğinde,beyninde ve vicdanında…

Birbirinden nefret etmek kolaydır,önemli olan cesaret göstererek karşındaki canlıyı,hiçbir çıkar gözetmeksizin sevebilmektir.İşte o zaman bu dünya daha yaşanılası olacak ,inanın bana.

Her gününüz sevgililer günü gibi geçsin… 

Dünya Sevgi Gününüz Kutlu Olsun…

© Turkish Forum