MAVİ PATİKLER
Okuyucularım bana soruyor:“Bugün 18 Mart neden Çanakkale için bir şeyler yazmadınız?
Evet yazmadım. Daha doğrusu yazamadımNeden mi?Peki okuyun sonra siz karar verin sevgili dost arkadaş ve okuyucularım.
*Lord Richard Casey (Çanakkale savaşı’nda Avustralya ordusunda üsteğmen)(1)“Çanakkale savaşında iki olay var ki beni çok derinden etkilemiş ve tüm düşüncelerimi altüst olmasına sebep olmuştur.Conk Bayırı’nda mahsur kalmıştık. Defalarca yapılan süngü hücumları herhangi bir sonuç vermediği gibi bu taaruzlar her iki tarafında müthiş kayıplar vermesine sebep oluyordu. Yaptığımız süngü çatışmaların dan birinin sonrasında bölük komutanımız olan yüzbaşı geri dönemedi. Fena halde yaralanmıştı ve bir bacağı kopmak üzereydi. Avazı çıktığı kadar bağırıyor bizden yardım istiyordu. Ancak yardım etmemiz imkansızdı. En küçük bir harekette bile yüzlerce kurşun yağıyordu. Tam bu sırada akıl almaz bir olay yaşandı. Türk siperlerinden beyaz bir bayrak sallandı ve bir Türk askeri, silahsız olarak siperden çıktı. Hepimiz şaşırmış ve donup kalmıştık. Asker yaralı yüzbaşımızın yanına kadar geldi. Onu kucaklayarak düşmemesi için kolunu omzuna attı. Zorlukla yürüyordu. Bize doğru ağır adımlarla yürümeye başladı. Sperlerimizin önüne geldiğinde yüzbaşıyı usulca yere bırakıp geldiği gibi geri döndü. Her iki taraftan o gün ve ertesi gün sabaha kadar tek bir mermi dahi atılmadı. Günlerce bu kahraman Türk askerinin........
