Kilim |
Analarının tezgâhında çıraklıkları bitip yaşı gelen kızlar ISTAR derdine düşer. Eskiden ormandan kendilerinin kestiği çam, meşe, gürgen gibi sağlam ağaçların kütüklerini olduğu gibi ISTAR ederlermiş. Sonraları gelişen teknoloji ve artan yerleşik hayatla birlikte daha düzgün kerestelerden ISTAR çakmışlar.
Istar’ın yanlarına direk, üst ve altına merdane çakılır. Kamalar yontulur, kama yatakları delinir. Istar ayağa dineltilince ağızlıktan geçen çözgüler kücüden sarkıp merdaneye kadar çekilip gerilir. Böylece genç kızın önünde gönlünü dökeceği bir KİLİM tezgâhı kurulur. Önünde dikine inen iplerden çözgü elinde çözgülerin arasından geçireceği atkı, özünde binlerce yıllık genetik kültür, gönlünde binlerce desen kelamı ile ıstar önünde diz kırar TÜRK kızı.
Kilim çatılan ıstardan çıkar. Kilim kesilmeden evvel ıstarda dikine çizgiler, enine çizgiler, onlarca desen, onlarca renk olur. Aynı dünya gibi! Dünya’da böyle değil mi? Dünya’nın çözgüsüne Meridyen, atkısına paralel demişiz.
Kilim Türk Milletinin temel ve ortak kültürüdür. Istarı Dünya sayıp, ıstardan çıkan Kilimlerle ne mesajlar vermişiz? Kilimler ve heybelerle aşkımızı, özlemimizi, derdimizi, övgümüzü hatta kararlarımızı anlatmışız. Kilimler boyların, aşiretlerin mührü, kimliği olmuş, birbirimizi kilimlerin desenleriyle tanımışız konup göçerken. Türk Milleti, eli böğründe, koçboynuzu, nazar tılsımı, göz, pıtrak, örümcek, akrep, yıldız, bıçak, çarkı felek, hayat ağacı desenleri dokumuş kilimlere.
Bir yerde Kilim varsa orada Türk Milleti vardır.
Kilimde düğüm olmaz, yüzlerce metrelik ip adeta tek bir ipmiş gibi dolanır çözgülerin arasında. Kilimin onlarca rengi sanki tek bir duyguyu yansıtır. Kilimdeki onlarca desen tek bir mektubun satırları gibi okunur.
Türk Milleti........