​Yaşadığı sosyo-ekonomik sorunlar ve gördüğü yozlaşma nedeniyle aklını, vicdanını, isyan ruhunu kaybedip cehaletin pençesinde biata alış(tırıl)an insanoğlunun duyarsızlığı, umursamazlığı ve sorumluluk almaktan kaçması elbette onu yoksulluğa düşürecek hatta bu çaresizliği ve yalnızlığı, çıkmaz bir sokakta elalemin sürüsüyle yürümeye de mahkûm edecektir. Zira huzursuz ve mutsuz olduğu ahval ve şeraitte düşünmekten ve sorgulamaktan çoktan uzaklaşmıştır.

​Öyle ki, insanları "sen bizdensin onlardansın, sen sağcısın solcusun ya da şucusun- bucusun" diyerek sınıflandıran ve arada duvarların örüldüğü; Atatürk'ün "Vatanını en çok seven, görevini en iyi yapandır" ilkesinin ve liyakatın unutulup sadece "günü kurtarma"nın revaçta olduğu; Seneca'nın "İnsanı insan yapan, başkalarının acısını hissedebilmesidir", Martin Luther King'in de "En büyük trajedi kötü insanların zulmü ve şiddeti değil; iyi insanların sessizliğidir" dediği fakat "Bana dokunmayan yılan bin yaşasın" diyerek yaşamakta........

© Toplumsal